User talk:Dobre rehabilitacja uzależnień

Po jakby dwuletniej przerwie zaczęłam się rznąć na nowo, tym zupełnie żyletkami. Zrobiłam to 6 maja. W domu ciągłe kłótnie spośród mamą, spośród babcią, w szkole spośród nikim za nader się nie dogadywałam, nie miałam komu powiedzieć. Chodziłam struta, sfrustrowana, nienawidziłam siebie. Dlaczego? Heh, w żadnym wypadku ściśle mówiąc w środku nadzwyczaj wewnątrz sobą nie przepadałam. Pretensje mamy mimo że tą wstręt pogłębiły. Zaczęłam się kroić codziennie. Mama owo odkryła oraz ,,chciała" porozmawiać, jednakowoż ją ignorowałam. Bo pamiętałam, że jak dowiedziała się dwoje lata temu, iż się cięłam, nul specjalnego nie zrobiła. Ale.. .co w pewnej mierze Leczenie uzależnień mogła zrobić? Na rękach się nie cięłam z wykorzystaniem dłuższy czas, oraz rodzicielka pomagała mi to ukrywać. Zaczęłam kroić się po brzuchu. Mocniej tudzież mocniej. Wróciłam do rąk. Blizny zrobiły się przerażająco głębokie. Ale mi dawały satysfakcję. Uwielbiałam na nie patrzeć. Patrzeć na głębokie dziury na moich rękach. Zrobiłam też cięcie podłużne na nodze. Wynosi ok. 23 cm. Początek jest głęboki. Kilka tygodni mi się goiła rana. Bolało. Gorzej mi się spało... Żałowałam tej blizny. Pierwszy oraz kiedy dotychczas poprzedni raz żałowałam. W międzyczasie robiłam sobie przerwy w cięciu się, chciałam spróbować owo rzucić. Lecz zupełnie w środku przeczuwałam, że poprzedni cios tym ostatnim nie był. Teraz chcę odmienić swoje życie. Stać się szczęśliwa - Jest owo myśl przewodnia mojego życia. Marzenie, które każdy z nas nosi w swoim sercu. Żyletki... Ból... Krew... Rany... Tajemnica... Całe nałóg uzależnieniem fizycznym było za pomocą streszczony okres czasu. Najgorzej było, jak moje ciałko natomiast psychika ogarniało przeraźliwe zimno, niezależne odkąd temperatury. Chłód spośród serca. Chłód powodujący zobojętnienie, absencja uczuć. Budzący lęk. Przyczyniający się aż do trzęsienia ciała bez Twojego przyzwolenia. Stan, w ciągu którego pojawiają się myśli samobójcze, podczas gdy równocześnie nie masz ochoty poczynić nic. Liczy się to, żeby utrzymywać się samemu w swoim pokoju... w zamknięciu. Z dala od chwili wszystkiego. Moje psychiczne nałóg trwa nadal. Czy się kiedyś skończy? Tęsknię... Będę tęsknić... Nie zapomnę... Nie chcę zapominać.